50. MezmurAsaf'ın mezmuru
BÖLÜM 50
Mez.50: 1 Güçlü olan Tanrı, RAB konuşuyor; Güneşin doğduğu yerden battığı yere
kadar Yeryüzünün tümüne sesleniyor.
Mez.50: 2 Güzelliğin doruğu Siyon'dan Parıldıyor Tanrı.
Mez.50: 3 Tanrımız geliyor, sessiz kalmayacak, Önünde yanan ateş her şeyi kül
ediyor, Çevresinde şiddetli bir fırtına esiyor.
Mez.50: 4 Halkını yargılamak için Yere göğe sesleniyor:
Mez.50: 5 "Toplayın önüme sadık kullarımı, Kurban keserek benimle antlaşma
yapanları."
Mez.50: 6 Gökler O'nun doğruluğunu duyuruyor, Çünkü yargıç Tanrı'nın kendisidir.
*
Mez.50: 7 "Ey halkım, dinle de konuşayım, Ey İsrail, sana karşı tanıklık edeyim:
Ben Tanrı'yım, senin Tanrın'ım!
Mez.50: 8 Kurbanlarından ötürü seni azarlamıyorum, Yakmalık sunuların* sürekli
önümde.
Mez.50: 9 Ne evinden bir boğa, Ne de ağıllarından bir teke alacağım.
Mez.50: 10 Çünkü bütün orman yaratıkları, Dağlardaki bütün hayvanlar benimdir.
Mez.50: 11 Dağlardaki bütün kuşları korurum, Kırlardaki bütün yabanıl hayvanlar
benimdir.
Mez.50: 12 Acıksam sana söylemezdim, Çünkü bütün dünya ve içindekiler benimdir.
Mez.50: 13 Ben boğa eti yer miyim? Ya da keçi kanı içer miyim?
Mez.50: 14 Tanrı'ya şükran kurbanı sun, Yüceler Yücesi'ne adadığın adakları
yerine getir.
Mez.50: 15 Sıkıntılı gününde seslen bana, Seni kurtarırım, sen de beni
yüceltirsin.
Mez.50: 16 Ama Tanrı kötüye şöyle diyor: "Kurallarımı ezbere okumaya Ya da
antlaşmamı ağzına almaya ne hakkın var?
Mez.50: 17 Çünkü yola getirilmekten nefret ediyor, Sözlerimi arkana atıyorsun.
Mez.50: 18 Hırsız görünce onunla dost oluyor, Zina edenlere ortak oluyorsun.
Mez.50: 19 Ağzını kötülük için kullanıyor, Dilini yalana koşuyorsun.
Mez.50: 20 Oturup kardeşine karşı konuşur, Annenin oğluna kara çalarsın.
Mez.50: 21 Sen bunları yaptın, ben sustum, Beni kendin gibi sandın. Seni
azarlıyorum, Suçlarını gözünün önüne seriyorum.
Mez.50: 22 "Dikkate alın bunu, ey Tanrı'yı unutan sizler! Yoksa parçalarım sizi,
kurtaran olmaz.
Mez.50: 23 Kim şükran kurbanı sunarsa beni yüceltir; Yolunu düzeltene
kurtarışımı göstereceğim."